Pełny podgląd zapiski o zdarzeniu dotyczącym edukacji i stopni naukowych

Fragment zapiski 1 , Numer strony/karty w źródle: 112

Mikołaj z Kalisza (zm. ok. 1472), profesor prawa kanonicznego i rektor Akad. Krak., kanonik gnieźnieński i krakowski, dyplomata. Pochodził z Kalisza; ponieważ w tym okresie występuje kilku Mikołajów z Kalisza, trudno z całą dokładnością stwierdzić, kiedy rozpoczął studia w Akad. Krak., prawdopodobnie w r. 1418; w r. 1421 został bakałarzem. Pewne jest, iż stopień magistra sztuk wyzwolonych uzyskał w r. 1427. Poświęcił się studiom prawniczym, osiągając w bliżej nie określonym czasie tytuł doktora prawa kanonicznego; występuje z tym tytułem co najmniej od r. 1440. Możliwe, że w związku z osiągnięciem stopnia doktora dekretów zrezygnować musiał 18 VIII 1441 z trzymanej do tej pory altarii Marii Egipcjanki i Św. Aleksego w katedrze krakowskiej, przeznaczonej jako uposażenie dla profesora gramatyki i retoryki na Wydziale Artium. -- od r. 1440 pełnił urząd wikariusza «in spirituali

Fragment zapiski 2 , Numer strony/karty w źródle: 113

bus» i oficjała gnieźnieńskiego -- W kapitule gnieźnieńskiej zajmował również ważne stanowisko lektora prawa kanonicznego w szkole katedralnej, piastował ten urząd do końca (6 X) 1452 r. W tym okresie M. dzielił swój czas między obowiązki w kapitule gnieźnieńskiej a zajęcia uniwersyteckie. Dopiero w końcu 1452 r. lub z początkiem 1453 r. przeniósł się na stałe do Krakowa. W półr. let. 1453 został wybrany po raz pierwszy rektorem; ponownie piastował tę funkcję jeszcze w r. 1464, w półr. letn. (maj). W półr. zim. (listopad) t.r. był dziekanem Wydziału Prawa. Równolegle do nabywanych stopni i godności uniwersyteckich otrzymywał prebendy kościelne; był rektorem kościoła w Żarnowcu, potem kanonikiem w kościele katedralnym krakowskim, gdzie po r. 1454, a przed r. 1464 otrzymał kanonię karniowską. W r. 1457 występował z tytułem wikariusza generalnego krakowskiego, -- M. nie gromadził własnej biblioteki, a nieliczne posiadane kodeksy ofiarował bibliotece Kolegium Większego. Razem też z Dąbrówką i doktorem dekretów Jakubem z Szadka powołany został w r. 1462 przez króla do wydania opinii uzasadniającej prawa Korony Polskiej do ziem: rawskiej, gostyńskiej i bełskiej po wygaśnięciu tam linii Piastów mazowieckich -- Wiadomo, że żył jeszcze w styczniu 1472, nabył bowiem księgę „Sumy teologicznej” św. Tomasza pochodzącą z księgozbioru Jana Dąbrówki, zmarłego w tym właśnie roku. M. zmarł po 11 I 1472 r. --